Sam Eggermont (Kunstenpunt)

“Werkgevers aanraden om kunstenaars in dienst te nemen? Zeer zeker! Het verrijkt elke organisatie!”

Ik ben zakelijk leider bij het Kunstenpunt, steunpunt voor de podiumkunsten, muziek en beeldende kunsten in Vlaanderen en Brussel. Ik ben er verantwoordelijk voor het financieel-en personeelsbeleid en met enkele collega’s waak ik over de werkgroep Beeldende Kunst.

Hoewel ik ook nog voorzitter ben van Nucleo in Gent, bestuurslid bij Kunst in Huis en mede-bestuursoprichter van het Caemersklooster lukt de combinatie tussen werk en mijn artistieke praktijk goed. Maar als ik de kans krijg zou ik uiteraard wat minder willen werken (ik werk nu 4/5) om meer tijd te spenderen in mijn atelier. Ik heb geleerd om de besognes van mijn werk achter me te laten wanneer ik aan mijn artistiek werk start. Dat is elke avond, wat eigenlijk te kort is om in de juiste concentratie te komen. ‘s Avonds probeer ik enkel uitvoerend werk te maken, het concipiëren doe ik tijdens mijn vrije dagen (vrij, za, zo).

Vroeger werkte ik bij S.M.A.K., wat super was, maar bij Kunstenpunt – toch een soort epicentrum voor de kunsten – kan ik makkelijker afstand nemen. Bij eerdere sollicitaties een tiental jaar terug werd er nooit gesproken over mijn kunstenaarschap. Nu bij Kunstenpunt wordt er openlijk over gepraat en is iedereen oprecht geïnteresseerd.

Of ik als kunstenaar een meerwaarde vorm bij Kunstenpunt? Dat vraag je beter aan mijn collega’s. Maar ik heb het gevoel dat mijn positie en blik als kunstenaar (let wel, ik ben niet de enige kunstenaar bij Kunstenpunt!) een surplus is. Je kan praten vanuit de praktijk en niet vanuit observaties. Als kunstenaar heb je vaak ook een kritischere blik.
Het cliché dat kunstenaars creatiever denken vind ik dan weer niet kloppen. Dan zouden erg veel van mijn collega’s kunstenaar zijn.

​Het was echter niet makkelijk om een job te vinden in de beeldende kunstensector waar ik echt graag wilde werken. Met mijn diploma’s (psychologie en vrije kunsten) lukte dat niet. Ik studeerde een extra jaartje cultuurmanagement en kwam dan toch terecht bij S.M.A.K.. Het was geen evidentie, maar ik geloof wel dat de werkgevers van nu meer open staan voor kunstenaars dan pakweg 10 jaar geleden.

Ik beveel andere kunstenaars zeker aan om een job te zoeken in de culturele sector. Maar ik kan ook begrijpen dat sommigen liever in een andere sector willen werken, om de kunstenpraktijk echt te scheiden van de job.

Zou ik werkgevers aanraden om kunstenaars in dienst te nemen? Zeer zeker! Net zoals mensen met een andere culturele achtergrond. Het verrijkt elke organisatie!